ES-175

ผลิตด้วยมือในเยอรมนี — Flatwound วินเทจแจ๊สที่นักดนตรีสายแท้นิยมเลือกใช้

JS113 on ES-175 — Thomastik Austrian flatwounds on the definitive jazz archtop. Gold standard pairing.

Pyramid Gold on ES-175 — German hand-wound flats for definitive warm archtop jazz. The Beatles used Pyramids on their Hofners and Gretsches.

BeBop ของ TI — อบอุ่นกว่า Jazz Swing แต่ยังคงความซับซ้อนของ overtone ไว้ได้อย่างครบถ้วน คือ Flatwound แจ๊สระดับพรีเมียร์

Thomastik-Infeld JS113 Jazz Swing 12-53 บน Gibson ES-175 คือสายเลือด jazz-virtuoso ของ Joe Pass ที่กำหนดประเพณี solo-jazz-guitar — Pass ปรมาจารย์ solo-jazz ฮังการี-อเมริกันที่บันทึกผลงาน Virtuoso (1973) บน ES-175 ใช้ Thomastik flatwound ทั่ว session Pablo Records กับ Oscar Peterson, Ella Fitzgerald, Count Basie. ตามคำขวัญของ Thomastik-Infeld: "Jazz Swing's list of players reads like a Jazz Hall of Fame." แนวทาง solo-jazz ของ Pass — chord-melody bass-line-and-melody พร้อมกัน — ขึ้นอยู่กับสัมผัส flatwound ลื่นเนื้อไม้ที่ให้ pick เลื่อนข้ามสายโดยไม่มีเสียงนิ้ว. ขนบทั่วไป: ES-175 มี D'Addario NYXL 10-46 เป็น community pick อยู่แล้ว (มุม Larry Carlton modern-D'Addario).

อันนี้คือตรงข้าม — มรดก Thomastik flatwound vintage ของ Pass. ตรรกะ editorial: Thomastik JS113 (พันมือใน Vienna โดย Thomastik-Infeld ตั้งแต่ปี 1919) คือแมตช์มรดก European-jazz — อบอุ่นกว่า Chromes, ลื่นกว่า Pyramid Gold tone เป๊ะที่ Pass ทำให้เป็น canonical ใน 'Stella by Starlight' / 'Have You Met Miss Jones'.

เหมาะที่สุดสำหรับเจ้าของ ES-175 ไล่สายเลือด solo-jazz chord-melody ของ Pass; ข้ามถ้าต้องการ roundwound สมัยใหม่ของ Carlton สำหรับ fusion-blues.

ผิดขนบ: NYXL roundwound บน jazz archtop. ES-175 คือ hollow-body jazz ต้นแบบ — Joe Pass, Jim Hall, Pat Metheny (ยุคแรก), Wes Montgomery และเกือบทุกเสาหลัก bebop เล่นด้วยสาย flatwound (Chromes, Pyramid Gold, Thomastik Swing) เพราะ flats ให้เสียงมืด คล้ายไม้ คล้าย horn ที่ jazz ดั้งเดิมเรียกร้อง. นักเล่น jazz ยุคใหม่อย่าง Julian Lage, Peter Bernstein และ Kurt Rosenwinkel ปฏิเสธความเชื่อ flatwound เงียบๆ โดยใส่ D'Addario NYXL 10-46 roundwound บน archtop แทน. สิ่งที่การคู่นี้ให้พวกเขา: การ articulate โน้ตคมกว่ามากใน bebop line เร็ว, bending ได้จริง (flats bend แทบไม่ได้) และความสามารถสไลด์ระหว่างโน้ตอย่าง expressive.

body อะคูสติกธรรมชาติของ ES-175 กลบความสว่างในตัวของ NYXL จึงไม่ได้ความแข็ง — แต่ได้เสียง jazz ยุคใหม่ที่ไม่เหมือน Wes ยุค 1960 เลย. สิ่งที่สละ: tone หนา มัวๆ ที่คนส่วนใหญ่เชื่อมโยงกับ jazz archtop, ความเนียนไร้เสียง fret ของ flats และความแท้ทันที. เหมาะที่สุดสำหรับนักเล่น jazz ยุคใหม่ที่ไล่ความชัดแบบ Lage/Rosenwinkel.

ข้ามถ้าต้องการ tone Joe Pass หรือ Wes Montgomery.